Ekogroszek Poznań

Ekogroszek a groszek 8–25 mm — co dokładnie kupujesz

Ekogroszek to nazwa, która przyjęła się na rynku dla drobnego sortymentu węgla kamiennego o podwyższonych parametrach, a nie odrębny gatunek paliwa. Kupujący, który pyta w Poznaniu o ekogroszek, szuka dokładnie tego, co znajdziesz w tabeli ofert powyżej: węgla kamiennego w sortymencie groszek o uziarnieniu od 8 do 25 milimetrów, pochodzenia kazachstańskiego, z parametrami deklarowanymi na poziomie 25 MJ/kg kaloryczności, 6 procent popiołu i 0,4 procent siarki. Te liczby mają w Wielkopolsce dodatkowe znaczenie, bo wojewódzka uchwała antysmogowa wyłączyła z użycia muły i flotokoncentraty węglowe oraz węgiel brunatny, a groszek o niskiej siarce i niskim popiele to paliwo z przeciwnego końca tej skali. Jedna różnica wobec ekogroszku ze składu opału dotyczy formy sprzedaży i jest zasadnicza: u nas towar idzie wyłącznie luzem, od pełnej naczepy, czyli od 24 ton w jednej dostawie. Nie prowadzimy sprzedaży w workach 25 kg, na paletach, w workach o pojemności jednej tony ani na pojedyncze tony. Dlatego odbiorcą jest skład opału, kotłownia wspólnoty albo spółdzielni, zakład przemysłowy lub instytucja z własnym placem. Właściciel domu w Wielkopolsce kupuje ten sam węgiel u lokalnego składu, a skład zatowarowuje się u nas pełnym samochodem.

Dostępność w Poznaniu i okolicach

Wielkopolska jest jednym z najgęściej pokrytych składami opału regionów w kraju i to widać po strukturze zamówień: w Poznaniu rzadko kupuje się naczepę do jednej kotłowni, częściej na plac, z którego towar rozchodzi się po powiecie w mniejszych partiach. Miasto leży na autostradzie A2 między Berlinem a Warszawą, ma drogę S5 na Bydgoszcz i Wrocław oraz trasę S11 w stronę Piły i Śląska, a węgiel importowany dociera tu dwiema drogami — od Szczecina i Świnoujścia korytarzem S3 z przesiadką na A2, albo od Gdańska drogą S5 przez Bydgoszcz. Place składowe i odbiorcy przemysłowi skupiają się na obrzeżach: na Krzesinach, Starołęce, w Kiekrzu, na Naramowicach, Morasku i w okolicy węzłów obwodnicy. Dalej towar jedzie do Swarzędza, Lubonia, Mosiny, Kórnika, Czerwonaka, Tarnowa Podgórnego, Suchego Lasu, Pobiedzisk, Buku, Stęszewa, Kostrzyna, Obornik, Szamotuł, Środy Wielkopolskiej i Śremu, czyli w pasie czterdziestu kilometrów od centrum. Profil odbiorcy w regionie jest specyficzny — obok zabudowy jednorodzinnej bardzo dużo zużywają suszarnie zbóż i fermy, bo rolnictwo wielkopolskie jest intensywne, a suszenie kukurydzy po żniwach wypada dokładnie wtedy, gdy zaczyna się sezon grzewczy. Szczyt zamówień to okres od września do stycznia, a najniższe stawki wypadają na przełomie wiosny i lata.

Cena węgla groszek w Poznaniu — co na nią wpływa

Dla Poznania orientacyjna stawka groszku 8–25 mm wynosi około 1650 zł netto za tonę plus VAT przy zakupie pełnej naczepy. Aktualne, wiążące ceny pokazuje tabela ofert na tej stronie, bo pobieramy je na żywo z bazy i zmieniają się razem z kursem oraz sezonem. Różnica między miastami wynika wyłącznie z dowozu z portu przeładunku: najniżej jest w Gdańsku, gdzie towar schodzi ze statku, środkowy przedział to Poznań, Warszawa i Łódź, a najwyżej wychodzi we Wrocławiu i w Katowicach. Poznań korzysta na tym, że ma dwa niezależne kierunki dojazdu — od Szczecina i od Gdańska — więc transport da się planować elastycznie. Rozpiętość między sortymentami jest znacznie większa niż między miastami: miał 1–8 mm kosztuje ułamek ceny groszku, bo jest produktem ubocznym przeróbki, a kostka 80–200 mm wypada najdrożej. Składy wielkopolskie zwykle robią zapas przed żniwami, bo wtedy stawki są najkorzystniejsze.

Sortymenty — groszek, orzech, kostka, miał

W ofercie są cztery sortymenty węgla kamiennego i każdy trafia do innego paleniska. Groszek 8–25 mm, na rynku nazywany ekogroszkiem, ma 25 MJ/kg, 6 procent popiołu i 0,4 procent siarki, a uziarnienie jest dobrane tak, żeby swobodnie przechodziło podajnikiem ślimakowym kotła retortowego — orientacyjnie od 1570 do 1710 zł netto za tonę plus VAT, zależnie od miasta dostawy. Orzech 40–80 mm to sortyment grubszy, do kotłów zasypowych górnego spalania, pieców kaflowych i kuchni węglowych, w widełkach 1520–1660 zł netto za tonę plus VAT. Kostka 80–200 mm, orientacyjnie 1680–1820 zł netto za tonę plus VAT, jest najdroższa, bo wymaga najmniej przeróbki i pali się najdłużej. Miał 1–8 mm to od 540 do 680 zł netto za tonę plus VAT, czyli nawet trzykrotnie mniej, ale ma 23 MJ/kg, 10 procent popiołu i 0,7 procent siarki, a tak drobne uziarnienie wymaga kotła z rusztem mechanicznym i odpylaniem — w Wielkopolsce bierze go głównie przemysł i duże suszarnie z odpowiednim pozwoleniem, bo do instalacji domowej nie jest przeznaczony.

Jak zamówić — krok po kroku

Zamówienie przebiega w trzech krokach. Najpierw wysyłasz zapytanie ofertowe przez formularz przy wybranej ofercie, podając tonaż, sortyment i adres rozładunku — w Wielkopolsce warto dopisać, czy rozładunek jest na placu składu, czy w gospodarstwie, bo to zmienia wymagania wobec dojazdu. Potem w ciągu jednego lub dwóch dni roboczych dostajesz cenę końcową z transportem i proponowany termin, zwykle od trzech do siedmiu dni roboczych. Na koniec potwierdzasz okno dostawy telefonicznie. Towar przyjeżdża naczepą typu wanna albo łódka z ładunkiem 24–26 ton i rozładowuje się wywrotem, więc potrzebna jest utwardzona nawierzchnia, miejsce na manewr samochodem o długości około 17 metrów i wolna przestrzeń nad pojazdem, bo podniesiona skrzynia sięga kilkunastu metrów. Na drogach gminnych w głębi powiatu realnym ograniczeniem bywa nośność nawierzchni i dopuszczalny tonaż — po deszczach gruntowy wjazd do gospodarstwa potrafi nie przyjąć pełnej naczepy. Do każdej partii wystawiamy świadectwo jakości paliwa stałego z deklarowanymi parametrami.

Kto kupuje węgiel groszek luzem

Ten towar kupują odbiorcy hurtowi, bo sprzedaż startuje od pełnej naczepy. Pierwsza grupa to składy opału i place handlu paliwami stałymi, które przyjmują naczepę, przesypują węgiel na pryzmę i sprzedają go dalej w mniejszych partiach, a część z nich workuje towar na własnej linii. Druga grupa to kotłownie wspólnot mieszkaniowych i spółdzielni ogrzewające po kilkadziesiąt mieszkań — przy zużyciu rzędu kilkuset ton na sezon naczepa raz na trzy albo cztery tygodnie w szczycie zimy jest dla nich zwykłym rytmem dostaw. Trzecia grupa to zakłady przemysłowe z kotłami technologicznymi i suszarniami, od ceramiki i przetwórstwa drewna po suszenie zbóż i produkcję materiałów budowlanych. Czwarta grupa to instytucje publiczne oraz gospodarstwa rolne z własnym placem, czyli szkoły, ośrodki zdrowia, zakłady komunalne i fermy, które mają gdzie przyjąć wywrot i czym go przegarnąć. Odbiorca indywidualny kupuje ten sam węgiel u lokalnego składu, a skład zatowarowuje się u nas.

Węgiel w sąsiednich miastach

Poznań ma dwa kierunki dojazdu towaru i obsługuje wspólny obszar dostawy z miastami na północ oraz na południowy zachód. Jeśli Twój plac albo gospodarstwo leży bliżej Bydgoszczy, Torunia czy Zielonej Góry niż Poznania, warto sprawdzić stawkę tam, bo różnica w cenie za tonę to w praktyce koszt odcinka, którego nie trzeba przejechać.

• Ekogroszek — Zielona Góra

  130 km na południowy zachód drogami A2 i S3

  Leży na korytarzu S3 od portu w Świnoujściu — dla zachodniej Wielkopolski często krótsza trasa dowozu.

• Ekogroszek — Bydgoszcz

  140 km na północ drogą S5

  Ta sama trasa, którą towar z terminali gdańskich jedzie do Poznania — wspólny obszar dostawy dla północnej Wielkopolski.

• Ekogroszek — Toruń

  155 km na północny wschód autostradą A2 i drogą S5

  Węzeł A1 przy Toruniu daje krótki dojazd od wybrzeża, więc dla placów po tej stronie regionu warto porównać obie stawki.

Ekogroszek Poznań — pytania i odpowiedzi

Najczęstsze pytania kupujących węgiel groszek w tym regionie